Logopeda

  • Logopeda to specjalista zajmujący się diagnozowaniem, stymulacją rozwoju mowy, profilaktyką oraz terapią zaburzeń mowy.

W szkole funkcję tę pełni mgr Katarzyna Podgórska-Smoła.

Konsultacje dla rodziców:

Czwartek – godz. 11.00 – 11.15

Zadania logopedy szkolnego to:

  • diagnozowanie logopedyczne, w tym prowadzenie badań przesiewowych
    w celu ustalenia stanu mowy oraz poziomu rozwoju językowego uczniów,
  • prowadzenie zajęć logopedycznych dla uczniów oraz porad i konsultacji dla rodziców i nauczycieli w zakresie stymulacji rozwoju mowy uczniów
    i eliminowania jej zaburzeń,
  • podejmowanie działań profilaktycznych zapobiegających powstawaniu zaburzeń komunikacji językowej we współpracy z rodzicami uczniów,
  • wspieranie nauczycieli, wychowawców grup wychowawczych i innych specjalistów w udzielaniu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

 

   Logopeda  radzi:

Normą rozwojową w zakresie artykulacji jest, kiedy:

DZIECKO  3-LETNIE

  • wymawia wszystkie samogłoski
  • wymawia spółgłoski p, b, m, n, f, w, t, d, k, g, l oraz ś, ź, ć, dź
  • głoski sz, ż, cz, dż oraz s, z, c, dz mogą być wymawiane jako ś, ź, ć, dź
  • głoska r może być wymawiana jako l albo j

DZIECKO  4-LETNIE

  • oprócz wyżej wymienionych  wymawia głoski s, z, c, dz
  • głoski sz, ż, cz, dż  może zamieniać na s, z, c, dz
  • głoskę r  może nadal zamieniać na l lub j

DZIECKO  5-, 6-LETNIE

  • wymawia wyżej wymienione głoski oraz sz, ż, cz, dż
  • do końca 6. roku życia nie musi wymawiać  r jeśli zamienia je na l

 DZIECKO  7-LETNIE

  • powinno opanować poprawną wymowę wszystkich głosek i technikę mówienia
  • 7. rok życia kończy okres swoistej mowy dziecięcej

 UWAGA!

Pamiętajmy, że tempo rozwoju mowy jest indywidualne – u jednego dziecka mowa rozwija się szybciej, u innego wolniej. Dopuszcza się przesunięcia półroczne w prawidłowej realizacji głosek.

 

Co może zaniepokoić?

  • Sposób wymowy głosek dźwięcznych, np. z (samek – zamek), w, d (fota – woda).
  • Niepłynność w mowie, np.: ”popopokaż mi ooooobrazek”.
  • Jak dziecko reaguje na nasze pytania (czy je słyszy, czy konieczne jest kilkakrotne powtórzenie), czy nie mówi zbyt głośno, czy często prosi o zwiększenie siły głosu w telewizorze. 
  • Sposób oddychania dziecka – mówimy na wydechu.
  • Zbyt mocne ślinienie się dziecka.
  • Zniekształcony sposób wymowy głosek.
  • Mówienie z językiem między zębami.